Gil-Galad Gil-Galad tüm heybetiyle parlar,
Göğe doğru parlayan nedir,
Ölümcül mızrağın mı,
Yoksa yıldızlarla taçlanmış saçlarınmı,
Yıllardır yüzünü böyle gösteren,
Kederdir gözlerinden okunan,
Dostudur Elendil her zaman,
Karanlığa karşı parlayan Narsil ile,
Özgür halk için kanlandı Aeglos,
Yılların acısı vardı her kalkışında,
Onu kullanan yüce noldor,
Son defa parlıyordu,gökteki yıldızlar gibi,
Gölgenin kendisi geldi sonunda meydana,
Narsilin şimşeklerini, Aeglos'ın çığlıklarını,
Duyan hangi yaşayan irade görmedi ve duymadı,
Hangi yaratık karşısında durabildi..
Kaderi duruyordu karşısında şimdi,
Dev kara bir kule gibi,
Kimse duramadı karşısında bu karanlığın,
Ölümlüler ve elfler herkes kapaklandılar yerlere,
Şimdi Gil-Galad vardı karanlığın karşısında,
Gecenin koyuluğunda parlamaya çalışan bir yıldız gibi,
Koca bir kılıç vardı yanında,
Onu taşıyan birde Dünedain,
Her yıldızlı akşamda,
Atalarının şarkılarını söylerdi,
Şimdi sessiz bir ezgiydi dudaklarında,
Sonu gören bir bilge gibi,
O şarkılarda çekilen bir kılıç vardı,
Yedi kere kalkıp inen bir kılıç,
Kötülüklerin en büğüne karşı gelen,
Şanlı bir elf vardı hep şarkılarında,
Aeglos son defa parladı o gece,
Bir yıldız göçüp gitti bu diyarlardan,
Gecelerin güneşi yitti bu diyarlardan,
Dostu ile birlikte şanlar içinde,
Yerde devrilen bir karanlık,
Boylu boyunca parlayan bir elf,
Tüm umutların devamıydı bu devriliş,
Boşa değildi onca söylenen ezgi,
Devrilen karanlık bir daha doğrulmadı,
Dostunun varisleri yüce Dünedain
Boşa çıkarmadı tüm umutları,
Kesip alındı özgür halkın hakkı,
Karanlıklar efendisinin ellerinden,
Bir yıldız kaydı o gece,
Ama yerden göğe doğruydu be sefer,
Şarkılarda anlatılır artık,
Gil-Galad Gil-Galad,şanlı Gil-Galad


LinkBack URL
Geri Linkler Hakkında

Alıntı İle Cevapla

